عماد خراسانی (گرچه مستیم)

گرچـــه مستیم وخرابــیم چـوشبـــهای دگـر

بازکن ســـاقی مجــلس, سرمینــای دگــــر

امشبی راکـــه درآنــیم،غنیــمت شمــریـــم

شایــــدای جـان ! نرسیـــدیم به فردای دگر 

مستِ مســتم مشـــکن قدرخودای پنجــهٔ غم

من به میخانــــه ام امشب توبـروجـــای دگـر

چه به میخانـــه چه محــراب حرامـــم باشـــد

گــربه جز عـــشق توام، هست تمنـــای دگـر

تا روم ازپـــیِ یــارِدگــــری می بایــــــــد 

جـزدلِ مــــن دلـی وجـــزتو دلآرای دگـــــر

نشنیـــده است گلــی بوی تو ای غنچـــهٔ ناز

بـــوده ام ورنـه بسـی همــدم گلــهای دگـر

توسیــه چشـــم چوآیٔـی به تماشـــای چمـن 

نگــــذاری به کسی، چشــم تماشـــای دگر

باده پیــــش آرکه رفتند ازایـن مکــــتب راز

اوســـــتادان کــه فزودند، معــــمّای دگــر

این قفــــس رانـبود، روزنــی ای مرغ پریش

آرزوساخــــته بسـتانِ طـــــرب زای دگـــــر

گـربهشـــتی است رخ تست،نـــگارا کـه درآن

میــــــتوان کردبه هـرلحــــظه تماشــای دگر

ازتــوزیــباصـــنم،اینــقدرجفا زیــــــبا نیـست

گــــیرم این دل نــتوان داد بـــه زیـــبای دگر

مــی فروشــان همــه دانــند،عــــمادا که بود

عاشـــــقان راحـرم ودیــرو کلیــــسای دگًـــر

مولوی(اثبات خدا)

یوسف کنــــعانیَــم، رویِ چوماهـــم گــواست

هیـــچ کس ازآفتـاب، خــط وگواهــی نخواست

سـروبلنــــدم تـــورا،راست نشانــــی دَهَــــم

راست تــرازسـروِقـد، نیست نشانـــی‌ِ راســـت

هسـت گـــــواهِ قــمر، چـستی وخـوبی وفـــرّ

شعــشعــهُِ اختـران، خـــط وگــواه وسَــماست

ای گل وگاــزارهـــا! کیست گــــــــواهِ شمــا؟

بوئـی که درمغـزهاست،رنــگی که درچشمهاست

عــقل اگرقاضیــست،کـوخـــــط ومـــــــنشورِاو؟

دیــدنِ پایانِ کــار، صبــرو وقـــــارو وفـــــاست

عشــــق اگرمحـــرم است،چیست نشـــانِ حـــرم؟

آنـــکه به جـزرویِ دوست، درنـــــظرِاوفنــــاست

عـــالمِ دون روسپیَــست،چیست نشـانــــــــیِ آن؟

آنــــکه حریفَـــش پیش و، آن دگــرش درقفــاست

چون کــــه به راهـش کند، آن به بــــرش درکشـد

بوســـــهُ او، نَـــز وفاست،خلـعتِ او، نَــزعـطاست

چیست نشانـــــــی اگر؟ هست جهانــــــــی دگـر

نـوشــــدنِ حالــــها، رفتـــنِ ایـن کهنــــه هاسـت

روزِنــــــوو شــــامِ نــو، بــــاغِ نــوو دامِ نــــــو

هـــرنَفَــــس اندیـشــه نو، نوخوشــی و نوغنـاست

نـو زِکـــجامی رســــد!؟ کهنـــــه کــجامـیـــرود!؟

گـــرنه ورایِ نـــظر، عــــــالم بی منتــــــــهاست

عــــــالم چـــــون آبِ جوَست، بستـه نمایـــدولیـــک

میــــرودو میــــرسد، نـو نــــوِاین ازکجــــــاســت؟

خامـــــوش ودیــگرمـگو، آنـــکه سخــن بایـــــدش

اصلِ سخـــن گوبجـــو، اصـــلِ سخــن شاهِ ماســـت

شــــاهِ شهــی بخشِ جان، مفخــــــر تبـــریزیـــــان

آنــــکه دراســـرارِعشـق، هم نفـــــسِ مصطــفاست

بی وفائـــی!

یارا،دیرگاهیست چشـم براهـم تاکه بیــائـی

من محــوکوچــه ام، توبـگومحـوِکجائـــــی؟

یاســهایِ انتــظارخشـکیدندبردیــوارِگلـــی

أخــرکوچـه ندارد، بی تــولطـف وصفائـــی

یادم آیــدباتـو این کوچــــه،تماشائـــی بود

اکنــون اما، گل نیـزندارد،رنـــــگ وجلائــی

ســودازده یِ چشمِ همیشـه بهـــــارِتـــوام

گوئـــــی پرورانــده به سَــر،سِّرِسودائــی

بگـــذاربــگریم براین بختِ نامــرادِخویــــش

کــه چرارفت وگــذاشت،این عاشقِ شیدائـی

پیـــدانشـدآن شوخِ ناپیـــــدا، همــه عمـــر

آه، چه کشیــدم زدستِ یارِناپیـــــدائـــــــی

محنت زده ومغمــوم ، افســـرده ودلــــخون

چنین است سرنوشتِ هرکوکنـدعشق،گدائــی

آراد، بی وفائــیست صفت غالـــــب عشـــاق

حیف باشدای عشق عزیز،گربدین روز درآئـی!

سعدی(حلقه ی دام بلا)

ســلســله ی موی دوست ،حلقــه ی دام بـلاسـت

هــرکه دراین حلـقه نیست،فارغ ازایـن ماجــراست

گـربزنــندم به تیــغ درنــظرش بــی دریــــــــــغ

دیــدن اویــک نــظر، صـدچومنــش خونــــــبهاست

گــربـرودجـــان ما درطــلب وصــــــــل دوســـت

حـیف نبـاشـــدکـه دوسـت،دوستــترازجان ماســت

دعــوی عشـــاق را شـــرع نـــخواهـــــدبیـــــان

گونـــه ی زردش دلـیل ،نالــه ی زارش گـواســت

مایـــه ی پرهیــزگار،قــوت صـــــبراسـت وعـــقل

عـــقل گرفــــتارعشـق، صـبرزبــــون هــــــواست

دلـــشـده ی پایبـــــند،گـــردن جـــان درکمــــــند

زهـره ی گفــتارنـــه:که این چه سبب وآن چراست؟

مالـــک ملــک وجــــــود، حاکـــــم رد وقبـــــــول

هـرچــه کنـدجـورنیست،ور تــوبنـــالی جفــــــاست

تیـــغ برآرازنیـــــــام، زهــربرافــــــکن بــه جـــام

کـــزقبـــــل ماقبــــــول، وزطـــــرف ما رضــاست

گـربنـــوازی به لــطف،وربــــگـــــــدازی به قـــهر

حــکم توبـرمـن روان ، زجــــــــــرتوبــرمـن رواست

هرکـــه به جــــــوررقـیب یـا بـــه جــــفای حبیـــب

عـــهد فــرامـــــوش کــند ، مـــدعی بیــــــوفاست

ســـــعدی ، ازاخــلاق دوست،هرچه برآیـــد،نکوست

گــوهمــه دشــنام گــــو،کــزلب شیــرین دعـــاست